Bosco

Bosco was 10 jaar oud toen hij door de rebellen van de LRA werd ontvoerd. Acht jaar later, in 2005, werd hij in het been geschoten tijdens gevechten met het Oegandese leger. Bosco kon ontkomen en hield zich twee weken schuil totdat hij gevonden werd door enkele dorpelingen. Het been was inmiddels sterk geïnfecteerd. Bosco besliste dat het ontstoken deel moest worden afgekapt om te voorkomen dat het de rest van zijn lichaam zou aantasten en hij zou sterven.
En zo gebeurde het dat Bosco de amputatie van zijn eigen been instrueerde, dat werd uitgevoerd met een “panga” (groot Afrikaans mes). Toen hij in Rachele werd binnen gedragen, was hij meer dood dan levend. Els herinnert zich nog levendig de eindeloze tocht naar Kampala, laverend tussen de snelheidsdrempels, met Bosco acherin de camionette.
“Hij kreunde bij elke drempel”, vertelt ze. “Ik moest telkens ‘pothole’ roepen zodat ze zijn bloedend stompje konden omhoog houden.” Een uur voor ze de hoofdstad bereikten, verloor Bosco het bewustzijn. Els: “We vreesden dat hij in de auto zou sterven. Om het kwartier vroeg ik de verpleegster of hij nog leefde.”


In Kampala werd hij onmiddellijk opgenomen in een prive-hospitaal. Hij moest opnieuw worden geamputeerd omdat de verrotting er niet uit was. Maar omdat hij zoveel bloed had verloren, vreesden de dokters dat hij de operatie niet zou overleven. Na twee dagen bloedtransfusie werd zijn been nog een stukje korter gemaakt. Ofschoon Bosco op dat moment 18 jaar was, had hij na acht jaar leven in de bush de lichamelijke bouw van een kind van tien.
Bosco herstelde in Rachele centrum en kreeg een kunstbeen. Na de hereniging met zijn familie werd hij opgenomen in het sponsoringprogramma. Hij werd een gedreven en ambitieuze student in Rachele middelbare school en haalde vorig jaar onderscheiding in zijn O’level examens (vierde middelbaar). Bosco bijkt een veelbegaafde jongen. Hij zwemt als de beste, is een uitstekend danser en leidt het schoolkoor.


Een tijdje geleden begon zijn been, dat intussen was gegroeid, echter weer te ontsteken. Het zorgde voor zwellingen en uitslag over zijn hele lichaam. Tijdens een bezoek aan zijn school in Lira vertelde hij hoe pijnlijk zijn prothese was. Na het maken van de nodige afspraken werd Bosco naar Kampala gebracht. Een Italiaanse orthopedische chirurg voerde de ingreep uit waarbij de stomp hervormd werd zodat het contact met de prothese minder wrijvingen zou geven.
Drie dagen na de operatie zat hij alweer op de bus naar Lira. Hij wou geen dag langer school missen. In het ziekenhuis zat hij dag en nacht met zijn neus in zijn studieboeken wiskunde en economie die we voor hem hadden gekocht. Hij wil ingenieur worden, zegt hij aan iedereen die het horen wil. Met zijn wilskracht en doorzettingsvermogen twijfelt niemand eraan dat hij zijn droom zal waarmaken.

Ga terug

Created by EFFict